Categorieën
Interviews

Hond/held: Bolan

Toen ik het idee kreeg om mensen met een hulphond te interviewen was Marieke de eerste die me wilde helpen. Ik greep deze kans aan om meer te leren over haar leven met Bolan en dingen te vragen die misschien niet iedereen weet over het leven met een hulphond.

Over Bolan

Hulphond Bolan zit in zijn werktuig op een weg
Fotocredits: @servicedogbolan

Bolan is wat je noemt een ADL hond; hij helpt Marieke met dagelijkse handelingen. Dit is Bolan in zijn werkoutfit:

“Een ADL-hulphond helpt iemand met een lichamelijke beperking bij Activiteiten in het Dagelijks Leven. Hij assisteert bij allerlei dagelijks voorkomende handelingen, zoals het openen en sluiten van deuren en gordijnen, het uittrekken van kleding, het leeghalen van de wasmachine of het oprapen en aangeven van voorwerpen.” Bron: hulphond.nl

Door een progressieve spierziekte zit Marieke in een rolstoel en heeft ze weinig kracht in haar lichaam. Het feit dat Marieke al een echte hondengek was voordat ze Bolan kreeg, maakte dat ze interesse kreeg in een hulphond.

Ja, ik wil een hulphond!

“Het begint ermee dat je je aanmeld voor een hulphond. Ik kreeg daarna een huisbezoek van Hulphond Nederland. Dit gesprek is vooral bedoeld om te kijken wat een hond voor me zou kunnen betekenen. Je moet dan ook naar de zorgverzekeraar om een hulphond aan te vragen. Een hulphond is best duur en je moet dan ook goed kunnen onderbouwen waarom je er een nodig hebt. Bij mij werd daar in eerste instantie een beetje moeilijk over gedaan omdat ik al zorg in de buurt heb.”

Marieke woont zelfstandig en heeft een speciaal knopje in huis waarmee ze 24 uur per dag hulp kan vragen. En ook al is de hulp altijd in de buurt er kan toch nog sprake zijn van een gevaarlijke situatie.

“Ik heb uiteindelijk kunnen uitleggen waarom een hulphond zo belangrijk voor me is. Een voorbeeld is dat ik mijn arm niet zelf op mijn rolstoel kan tillen. Hierdoor kunnen gevaarlijke situaties ontstaan. Een ander probleem is dat ik me regelmatig verslik en in een heftige hoestbui terecht kom. Door te weinig kracht kan ik zelf niet goed hoesten en kan niet altijd op tijd bij de hulpknop.”

Uiteindelijk kreeg Marieke goed nieuws: ze mag een hulphond!

Voorbereiden op de komst van Bolan

Maar dat is niet zo simpel als ‘even een hond ophalen’… Ter voorbereiding op een hulphond ging Marieke twee dagen naar speciale ‘ADL dagen’.

“De eerste dag stond vooral in het teken van de theorie. Ben je zelf geschikt om voor een hond te zorgen? Besef je wel dat jij niet alleen van de hond afhankelijk wordt, maar de hond ook afhankelijk is van het baasje? Dit soort onderwerpen komen aan bod op de eerste dag.”

Lachend zegt Marieke dat er die dag ook een soort modeshow van honden was. “Je mag niet zeggen of een hond mooi of lelijk is, maar je kunt al wel een voorkeur aangeven of je een rustige of juist een speelse hond wil. En of je een voorkeur hebt voor groot of juist wat kleiner en juist wel of niet heel baasgericht. Ik vind het bijvoorbeeld belangrijk dat een hond ook kan spelen en ik er lekker mee kan wandelen.”

Op de tweede ADL dag gaat Marieke met de honden naar buiten. “Ging de eerste dag vooral om het kijken naar de honden, nu gaan ze kijken naar hoe je als baas bent. Hoe je met de honden omgaat en wat voor soort gedrag je vertoont naar de honden toe.”

Hulphond Bolan buiten in een veld.
Fotocredits: @servicedogbolan

Op basis van alle kennis uit de ADL dagen wordt er op papier een match gezocht. Het matchen van baasjes met honden kan wel een jaar duren! Marieke had mazzel; zij had binnen een maand of drie een match met Bolan.

Hond ophalen en gaan zou je denken… maar zo makkelijk gaat dat niet. Er volgt nog een matchbezoek waarin heel specifiek wordt gekeken naar wat Bolan voor Marieke kan betekenen. En er wordt gekeken naar hoe Bolan op Marieke reageert en andersom. Dit is het moment dat het maatwerk wordt besproken. Want Bolan kan dan al veel, maar misschien nog niet alle specifieke dingen waar Marieke behoefte aan heeft. Na dit bezoek kreeg Marieke drie dagen bedenktijd en toen ze ‘ja’ zei ging voor Bolan een nieuwe fase in; hij gaat nu drie maanden bij Hulphond Nederland in speciale training om precies te leren hoe hij Marieke kan helpen.

“Toen Bolan klaar was met zijn training gingen we zijn komst bij mij rustig opbouwen. In het begin kwam hij maar een paar uurtjes samen met de instructeur en uiteindelijk mocht hij voor het eerst blijven slapen. Nu mag hij gewoon lekker bij mij blijven.”

Ook het baasje moet getraind worden

Ik vraag me af hoe je ineens als baasje met een hulphond om moet gaan en Marieke legt uit dat ook zij training heeft gekregen. “Ik kreeg hulp van de instructeur, want ook ik moest dingen leren. Kijk, fysiek kan ik niks, dus ik kan Bolan ook niet corrigeren met een rukje aan de riem. Alles wat ik doe is dus op mijn stem gebaseerd. Ik moet dus met mijn stem aangeven wat wel en niet de bedoeling is. In het begin is veel training ook met koekjes als beloning, maar dat kan ik niet en daarvoor kreeg ik hulp van de trainer.”

Inmiddels is Marieke betrokken bij FysiekFabriek https://www.fysiekfabriek.nl/ waar ze samen met twee studenten werkt aan een automatische hondenkoekjesdispenser. Het prototype is inmiddels klaar en gaat Marieke binnenkort samen met Bolan testen.

Ik vertel Marieke dat ik soms het idee heb dat hulphonden soms worden neergezet als kleine soldaatjes die precies altijd doen wat de bedoeling is en ik vraag hoe zij daar tegenaan kijkt.

“Bolan is een hond en ook hij heeft wel eens bananen in zijn oren. Dat hangt natuurlijk ook wel van de baas af. Ik hoef geen drillsergeant te zijn en tuurlijk is er ook tijd voor spelen en een keer met een balletje. Elke dag heeft hij een moment dat hij even kan doen waar hij zin in heeft. Hij heeft hier het commando ‘release’ voor. Dan gaat de riem af en mag hij lekker zijn gang gaan.”

#Skills

Een van de dingen die ik fascinerend vind om te horen is dat Bolan zelf zijn riem om kan doen. “Hier trekt hij soms wel bekijks mee. Er heeft ook wel eens iemand in het park om geapplaudisseerd. De halsband bengelt aan de rolstoel en als ik zeg ‘dressed’ dan steekt hij zelf zijn hoofd door de halsband en trekt hij hem zo aan en los van de rolstoel. Hij kan hem ook zelf uit doen door achteruit te lopen.”

Fotocredits: @serviceo

Weetje: Marieke hoeft de poep van Bolan niet op te ruimen omdat ze hier vanwege haar fysieke beperking een speciale ontheffing voor heeft.

Zo te horen kon Bolan al heel veel zodra hij bij Hulphond Nederland weg was. Dus ik vraag me af of Marieke nu een perfecte hond kreeg of dat ze hem zelf ook nog dingen heeft geleerd. “Ik heb hem best wel veel dingen zelf geleerd. Hij kan nu bijvoorbeeld mijn jas uittrekken. En hij tilt mijn arm op de rolstoel als deze eraf valt. Of hij zet net dingen net even wat verder op mijn rolstoel. Maar ook dat hoesten waar ik het eerder over had? Als Bolan me nu hoort hoesten sprint hij direct naar de hulpknop om alarm te slaan. Dat heeft hij echt hier geleerd en dat is gewoon zo gegroeid.”

Rozengeur en maneschijn

Tot nu toe hebben Marieke en ik het vooral gehad over alle toffe dingen die Bolan kan en de band die ze samen hebben opgebouwd in de tijd dat ze nu samen zijn. Ik vraag haar of er nog dingen zijn die andere mensen misschien niet weten als het gaat om hulphonden.

Stellig zegt Marieke “dat het tegenvalt. In het begin denk je regelmatig ‘waar ben ik aan begonnen?’. Het kost dan meer energie dan het oplevert. Ik denk dat dit voor veel hondeneigenaren zo voelt. In het begin krijg je gewoon een hond, niet alleen een hulphond. Want je moet daar samen een weg in vinden. Bolan liep bijvoorbeeld in het begin continu in de weg. Dat is heel onhandig als er elke dag zoveel zorgpersoneel het huis in komt. En dat hij echt niet elke keer als er iemand binnenkort erop af hoeft te gaan. Ons leven samen was wennen. Die band tussen hond en baas moet nog helemaal opgebouwd worden, net als met een huishond. Al had ik natuurlijk wel het voordeel dat Bolan al zindelijk was.”

De kwestie van het aaien

Ik denk dat veel mensen wel weten dat ze een hulphond niet mogen aaien en dat dit vaak ook wel goed zichtbaar is met een speciaal tuigje of een melding. Maar ik vraag me wel een beetje af hoe dat nu precies zit met dat aaien.

“Elke ochtend en elke avond wordt ik met een tillift overgeheveld tussen  mijn bed en mijn rolstoel. Op deze momenten ga ik met de lift eerst op de grond zitten zodat ik met Bolan kan knuffelen. Hij weet dit als de beste, want hij weet precies wanneer het knuffeltijd is. Ook mogen mensen die dichtbij me staan, zoals mijn ouders en mijn vriend, Bolan gewoon aaien. Ik zit in een rolstoel dus ik kan hem niet altijd aaien, terwijl onze band toch het belangrijkste is. Dat anderen Bolan niet mogen aaien heeft er dan ook vooral mee te maken dat dit Bolan teveel afleidt van mij.”

Huishond versus hulphond?

“Bolan is dan wel een hulphond, maar hij is ook gewoon een huishond. Mijn vriendje. Soms veel te lief en onderdanig naar andere honden. Hij is altijd heel gefocust op mij en we hebben een super sterke band.”

Schilderij van het hoofd van Bolan in blauwe en groene tinten

Als bedankje voor het interview maakte ik voor Marieke dit schilderij van Bolan.

Je kunt hulphond Bolan volgen op Facebook en Instagram.

Bolan is een topper van Hulphond Nederland.

Als je een kunstwerk koopt uit de collectie gaat 50% van de winst naar Hulphond Nederland of KNGF Geleidehonden.

Bekijk hier de collectie >

2 reacties op “Hond/held: Bolan”

Leuk interview ! Nu weet ik veel meer over hulphonden en Het schilderij is wel n echte Dorien.

Groeten , Annemieke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *